A - Jak uwolnić optymizm w edukacji?

Ciekawy artykuł: Czy dobra zmiana uwolni optymizm w edukacji? „Nowa Szkoła” 9/2016, s. 30-34

-----------------------------------------------------------------------------------------

„Opinie o projektowanej reformie edukacji są rozmaite, niektóre ostre, inne słabo przemyślane i bulwersujące, a niektóre wręcz szkodliwe”. Jak się w tym odnaleźć? Artykuł podpowiada, jak w tej sytuacji odnaleźć optymizm. Napisany jest przekornie, bo wszystkie jego podtytuły i wszystkie akapity rozpoczynają się na O - jak optymizm. Może będzie optymistyczniej?

Odnaleźć się w tych dyskusjach i tym chaosie nie jest łatwo. Trudno zrozumieć tak różne wnioski ludzi płynące z tych samych obserwacji. Jak zachować wiarę w sens i nadzieję na lepsze jutro oraz na dobrą szkołę? Patrząc na niektóre propozycje traci się optymizm. Czy można go samemu poprawić lub uwolnić? [2016]

Nowa Szkoła – okładka nr 9/2016 (fot. Arch. IP CEN - scan)

Obecne reformy edukacji i zapowiadane zmiany budzą przeróżne opinie i protesty. Budzą lęk i obawy przed kolejnymi, niejasnymi zmianami. Poziom tych stresów i frustracji oraz protestów wydaje się być ogromny. Do czego to zmierza? Czy w tej niepewnej sytuacji można być optymistą? Optymiści przecież żyją dłużej.

Oczywistym więc pytaniem jest: Czy można mieć nadzieję na bardziej skuteczną szkołę? Nadzieja jest ważna, ale chyba jeszcze ważniejsze jest rozumienie sensu i znaczenia zmian. Szerzej jest o tym w artykule pt. Po co nam rozumienie treści i innych ludzi? ”[2016]. Jest upowszechniony na portalu „Edukacja - Internet - Dialog” – www.eid.edu.pl/blog.

Optymizm domaga się spostrzegania nie ludzkich wad, ułomności i słabości, ale cech dobrych, pozytywnych. Interesująco o tym pisał kilkanaście lat temu prof. Mirosław Szymański [2004] w artykule pod ładnym tytułem: Pochwała optymizmu. Przypomniał w nim ogromne znaczenie ludzkiej życzliwości względem innych ludzi i właśnie optymizmu, który jest niezbędny w edukacji. Liczne dziś protesty i bunty przeciwko reformie budzą wątpliwości.

Opinie o planowanych reformach są rozmaite, jak i o obecnym młodym pokoleniu, choć wiadomo, że żyje ono dziś w innych warunkach niż były one w czasach naszej młodości. Młodzież nie lubi zresztą pesymistów i nadmiernych asekurantów, moralizatorów i nudziarzy. Jeśli ma jakieś problemy to łatwiej uwierzy tym doradcom, którzy widzą możliwość korzystnej zmiany i dostrzegają walory w każdym, nawet tym pełnym wad i słabości człowieku.

Optymizm życiowy jest wrodzoną cechą ludzi. Czasem jednak słabnie. Są optymiści w różnych odmianach i pesymiści. Czy można przestawić swoje myślenie i zmienić swoje nastawienie do ludzi, pracy, uczenia się, uczniów w szkole i do życia w ogóle? Czy można umocnić swój optymizm? Ale po co? Czy nasi nauczyciele są optymistami? Czy dobra zmiana uwolni optymizm w edukacji? - Szersze uzasadnienie jest w ww. artykule. Warto przeczytać! (JPS)

-------------------------------------

J.P. SAWIŃSKI J. P., Czy dobra zmiana uwolni optymizm w edukacji? „Nowa Szkoła” 2016 nr 9, s. 30-34.

J.P. SAWIŃSKI, Po co nam rozumienie treści i innych ludzi? ”Edukacja - Internet - Dialog” – www.eid.edu.pl/blog - z 27.11.2016.

M. SZYMAŃSKI, Pochwała optymizmu. „Nowa Szkoła” 2004 nr 7, s.3.